فکر نکن که بی وفا شده ام باور کن که دوستت دارم هنوز
می میرم برات
نمی دونستی می میرم بی تو ، بدون چشات
رفتی از برم
نمی دونستی که دلم وصل به ساز صدات
آرزومه که نمی دونستی که من می میرم برات
می میرم برات
عاشقم هنوز
نمی خوام که بمونی ، بسوزی به ساز دلم
گفتی من میرم
نمی تونستی بری به فرداها گل خوشگلم
برو راهی نیست تا فرداها ، یار خوشگلم
بمون با دلم
سفرت به خیر
اگه میری از اینجا ، تک و تنها به یه شهر دور
برو که رفتن بدون ما میرسه به یه دنیا نور
به یه دنیا نور
سفرت به خیر
برو گر شکستی ز من بتونی ، دوباره بساز
با دلی شکسته و نا امید ، تو بازم بساز
تو بازم بساز
نمی خوام بیای
نمی خوام میون تاریکی من تو حروم بشی
نمی خوام ازت
نمی خوام مثه یه شمع بسوزی برام تو حروم بشی
برو تا تو بزرگی که میخوام فقط آرزوم بشی
آرزوم بشی...!

![]()

من صبورم اما . . .
به خدا دست خودم نيست اگر می رنجم
يا اگر شادی زيبای تو را
به غم غربت چشمان خودم می بندم .
من صبورم اما . . .
چقدر با همه ی عاشقيم محزونم !
و به ياد همه ی خاطره های گل سرخ
مثل يک شبنم افتاده ز غم مغمومم .
من صبورم اما . . .
بی دليل از قفس کهنه ی شب می ترسم
بی دليل از همه ی تيرگی تلخ غروب
و چراغی که تو را ، از شب متروک دلم دور کند. . . می ترسم .
من صبورم اما . . .
آه . . . اين بغض گران صبر نمی داند چيست !!!!








ستاره ها بهش بگيند جدايي و سفر بسه
فاصله بين منو تو تا كجا دنباله داره قصمت اين بود كه جدا بمونيم ازهم تا هميشه
از غصه و دوريت دلتنگ و داغونم گفتي پر از دردي اين را نمي دونم
به خدا هيچكسي هرگزمثل تو برم نميشه دل تنگم را صدا كن چشم براتم تا هميشه
ميزنم به آب وآتيش خودموبا تو ببينم زيررقص شاپرك ها گل عشقت روبچينم
اما خدا مي دونه كه من عاشقت بودم با من چنين كردي چرا اين را نميدونم
عمري گذشت و رفت من بي خبراز تو در زندگيت خوشبخت هرجا كه هستي تو
هيچ آرزويي دردلم نيست كه خوش باشي اما بدون تا آخرعمرم هستم به ياده تو
چه سرنوشت خوبي وقتي خداهم واسه خوشبختيمون پادرميوني كرده




كاش دلش نياد زمونه براي ما كم بزاره
كاش كه دنيا ما دو تا رو سرراه هم بزاره